Witaj! Zaloguj lub Rejestracja w serwisie.
Środa 30 Lipca 2014 roku
Zawsze » Forum Użytkownicy Grupy Statystyki Galeria Giełda » Kupię Sprzedam Oddam/Zamienię
Szukaj:
  Galeria  

Poprzedni temat «» Następny temat
Przesunięty przez: Iro_mak
2011-05-03, 20:48
ŁABĘDZIE
Autor Wiadomość
mateusz20 
Loża zasłużonych



Województwo: Wielkopolskie
Pomógł: 10 razy
Wiek: 27
Dołączył: 09 Lip 2006
Posty: 769
Skąd: Woźniki (ko.Gniezna)
Wysłany: 2006-12-14, 22:08   ŁABĘDZIE

Łabędzie

Któż z nas nie zna tych majestatycznych, pięknych i mądrych ptaków. Łabędzie od wieków uważane były za symbol cnoty i czystości. W czasach antycznych powstał mit opowiadający o tym jak władca Olimpu Zeus właśnie pod postacią pięknego łabędzia uwiódł spartańską królową, skutkiem tej miłości były narodziny Heleny Trojańskiej słynącej z anielskiej urody. Według innej legendy łabędź obok orła i sępa był jednym z trzech ptaków stymfalijskich o żelaznych dziobach, których unicestwienie bądź pojmanie stanowiło czwartą pracę Herkulesa.
Łabędzie były obiektem wierzeń Celtów. Uznawano, że posiadają magiczną moc. Dzięki głębokiemu wierzeniu w te zdolności, oraz niezwykłej urodzie i gracji, ptak ten wrósł w kulturę narodów świata.

W średniowieczu łabędź zyskał miano symbolu herbowego jest jednym z najstarszych herbów szlacheckich w naszym kraju, jego historia najprawdopodobniej rozpoczęła się w raz z przybyciem do polski Duńczyka Piotra Własta Dunina.

Łabędź znalazł też swoje miejsce na niebie, wśród konstelacji ciał niebieskich. Jest jednym z większych i ładniejszych gwiazdozbiorów. Jest nazywany również Krzyżem Północy. W całości ulokowany jest na drodze mlecznej, co przydaje mu wyjątkowego uroku.

Zmierzch łabędzi nastał na przełomie XIX i XX wieku, kiedy to zachłanność ludzka niemal doprowadziła do wyginięcia tych majestatycznych ptaków. Spowodowane to było zmianą mentalności, człowiek zapomniał o szacunku, nie zwracał już uwagi na piękno, łabędzie stały się gatunkiem łownym, polowano na nie dla mięsa (ok.13 kg) i delikatnego puchu. W czasie, kiedy odnotowano drastyczny spadek liczebności gatunku podjęto kroki mające na celu powstrzymać ten proces – łabędzie zostały objęte całoroczną ochroną. Od tego momentu liczebność tych ptaków sukcesywnie wzrasta (w niektórych krajach liczba łabędzi tak wzrosła i ptaki te zaczynają stanowić poważne zagrożenie dla lokalnej flory).

Łabędzie są bardzo rozpowszechnioną grupą. Ich cechami charakterystycznymi jest wielkość, kolor piór (przeważnie biały), oraz dźwięki wydawane przez te ptaki w trakcie spoczynku lub żerowania (specyficzny trąbiący głos przypominający klakson). Ptaki te wydają również specyficzny świst podczas lotu, który powstaje w momencie przepływu powietrza pomiędzy lotkami. Łabędzie cechuje też niezwykły charakter, jeżeli nie grozi im niebezpieczeństwo są bardzo ufne i ciekawskie. Są ptakami bardzo opiekuńczymi. W momencie zagrożenia ujawnia się ich niezwykła odwaga i siła, ptaki wtedy nie czują respektu przed niczym i potrafią zaatakować większego od siebie przeciwnika i spowodować duże obrażenia. Znane są przypadki, kiedy to łabędź złamał rękę wędkarzowi lub zaatakował kajak powodując jego wywrotkę.

Łabędzie występują na wszystkich kontynentach, prócz Afryki i Antarktydy, 3 gatunki występują na półkuli południowej, 5 gatunków łabędzi zamieszkuje półkulę północną.
W naszym kraju występują 3 z ośmiu obecnie żyjących na ziemi gatunków łabędzi, jest to Cygnus olor – Łabędź niemy (najliczniejszy), Cygnus cygnus – Łabędź krzykliwy, Cygnus columbianus – Łabędź czarnodzioby. Pozostałe gatunki to: Cygnus atratus – Łabędź czarny, Cygnus melanocoeypha – Łabędź czarnoszyi, Cygnus buccinator – Łabędź trąbiący, Coscoroba coscoroba – Koskoroba. Dawniej występowały jeszcze 3 gatunki łabędzi: Palaeocycnus- występujący na Malcie, Cygnus paleoregonus - występujący w Ameryce Północnej, Cygnus chathamnensis - występujący na wyspach niedaleko Nowej Zelandii.

Łabędź Niemy - Cygnus olor– jest najliczniej występującym przedstawicielem tej rodziny w naszym kraju. Pierwotnie był ptakiem wędrownym (w okresie chłodów odbywa migracje z wschodu na zachód lub na południe). Od ok. 30 lat obserwuje się jednak zimowanie łabędzi w centrum miast na parkowych stawach, jeziorkach i brzegach rzek. Powodem zaniechania migracji jest dokarmianie ptaków w okresie zimowym ogromnymi ilościami chleba przez mieszkańców aglomeracji. Szczególnie duże skupiska zimujących łabędzi można spotkać w Sopocie, Szczecinie i Krakowie. Łabędzie nieme występują na terenie Eurazji, oraz na innych kontynentach w lokalnych populacjach powstałych z ptaków wypuszczonych specjalnie na wolność lub zbiegłych z hodowli.
Ptaki te cechuje białe upierzenie, czarne nogi, czarna narośl nad pomarańczowym dziobem. Młode osobniki noszą szatę popielatą do 3 roku życia i nie posiadają narośli na dziobie. Samce są większe od samic, średnie wymiary ciała to ok. 170 cm długości, 240cm rozpiętości skrzydeł i od 7 -13kg masy ciał. Co czyni je jednymi z największych ptaków blaszkodziobych. Najczęściej gatunek ten możemy spotkać na dużych zbiornikach wodnych o spokojnej tafli i gęsto zarośniętych trzciną brzegach.

Gniazdo łabędzi niemych umieszczone jest w pasie brzegowym pod osłoną trzcin, pałki wodnej i tym podobnych gatunków. Samo gniazdo zbudowane jest z części roślin, pomiędzy którymi jest ukryte (dla lepszego kamuflażu). Na skład zniesienia przeciętnie wchodzi ok., 8 lecz zdarzają się przypadki, kiedy to w gnieździe jest ponad 10 sztuk. Okres inkubacji trwa 36-38 dni. Jaja są wysiadywane wyłącznie przez samice, w tym czasie samiec patroluje teren w pobliżu gniazda i odstrasza nieproszonych gości. W tym okresie łabędzie nieme stają się agresywne w stosunku do innych ptaków, zwierząt i ludzi. Młode łabędzie w porównaniu na przykład z młodymi gęgawami rosną powoli i zdolność do lotu osiągają pod koniec lata. Ich puch ma barwę szarobrunatną. Ich pierwsze pióra mają kolor popielaty z brązowym nalotem. Takie ubarwienie młode noszą do momentu osiągnięcia przez nie zdolności rozrodczej, następuje to około 3 roku życia, w tym okresie przywdziewają szatę dorosłych osobników i stają się zupełnie białe.
Czasami zdarza się, że pośród normalnie ubarwionych piskląt pojawia się jeden lub dwa osobniki o białej barwie puchu. Są to ptaki określane mianem „odmiany polskiej” (Cygnus olor immutabilis), jest to nic innego jak mutacja barwna. W przeszłości określane były nawet jako oddzielny gatunek - łabędziami niezmiennymi (Cygnus immutabilis). Jest to dość rzadka mutacja, można ją odróżnić od osobników normalnie ubarwionych po tymże młode nie posiadają szarych piór – od razu po wypierzeniu są białe. Osobniki dorosłe natomiast maja nogi barwy jasnoróżowej (standardowa forma ma łapy w kolorze czarnym lub ciemno szarym).
Kolejnym gatunkiem łabędzi występującym w naszym kraju jest Łabędź krzykliwy (Cygnus cygnus). Jest to gatunek występujący na obszarze rozciągającym się od Islandii po Kamczatkę. Na terenie Polski odnotowano nieliczne przypadki zakładania gniazd i wyprowadzania lęgów. W największej liczbie gatunek ten można zaobserwować w okresie jesiennym, kiedy to odbywa migracje na południe.

Łabędź krzykliwy wielkością przypomina łabędzia niemego, lecz w odróżnieniu od niego jego dziób nie posiada narośli i ma barwę czarno-żółtą. Ptaki te stronią od towarzystwa ludzi. Zaniepokojone wydają trąbiące dźwięki przypominające klakson samochodowy.
Gatunek ten w przeciwieństwie do poprzedniego gniazdo zakłada na lądzie. Lęg składa się przeważnie z 3 – 7 jaj wysiadywanych wyłącznie przez samicę, inkubacja trwa ok. 40 dni. W skład diety tych łabędzi tak jak i pozostałych gatunków stanowią rośliny wodne i lądowe. Dieta młodych ptaków urozmaicona jest o drobne bezkręgowce i owady.

Podgatunkiem łabędzia krzykliwego a niekiedy uznawanym za oddzielny gatunek jest Łabędź trąbiący (Cygnus cygnus buccinator) występuje on na obszarze ameryki północnej. Cechą odróżniającą go od łabędzia krzykliwego jest czarny dziób i wielkość - są to największe łabędzie na świecie. W XIX wieku stanęły na granicy wymarcia, lecz dzięki intensywnej ochronie obecnie w Ameryce wstępuje około 20 tys. tych ptaków.

Następnym przedstawicielem tej rodziny jest Łabędź czarnodzioby (Cygnus columbianus). Łabędzie te zamieszkują daleką północ, można je obserwować w naszym kraju tylko na przelotach, są znacznie mniej liczne od łabędzi krzykliwych. W europejskiej części obszarów polarnych występuje podgatunek określany jako Cygnus columbianus bewicki, (potocznie zwany małym lub bewikiem). Biewiki zimują na wybrzeżu morza północnego i śródziemnego. Oprócz europejskiego podgatunku występują jeszcze dwie formy łabędzia czarnodziobego. Jest to C. columbianus columbianus - podgatunek północnoamerykański i C. columbianus jankowski - podgatunek dalekowschodni. Biewiki od łabędzi krzykliwych odróżnić można po bardziej ciemnym dziobie i mniejszej masie ciała oraz krótszej i masywniejszej szyi. Łabędzie czarnodziobe wyprowadzają jeden lęg rocznie, gniazdo znajduje się na ziemi zawsze w pobliżu wody. Inkubacja trwa 40 dni, w lęgu może być od jednego do siedmiu piskląt. Pisklęta opuszczają gniazdo po około 60 dniach.

W odróżnieniu od północnych gatunków łabędzi, które są do siebie podobne wyglądem, cechami morfologicznymi i upierzeniem, łabędzie pochodzące z południowej półkuli różnią się znacznie od siebie.

Łabędź Czarny - Cygnus atratus. Jego ojczyzną są antypody i okalające Australie wyspy. Gatunek ten cechuje niemal, że całkowicie czarne upierzenie z kontrastowo zabarwionym dziobem, koloru czerwonego z białą końcówką. Wielkością przypomina łabędzia niemego. W odległej przeszłości wierzono, że czary łabędź jest wcieleniem diabla, mit ten upadł w momencie odkrycia czarnych łabędzi w Australii. Pierwsze łabędzie tego gatunku trafiły do Europy pod koniec XVIII wieku, przywieźli je Anglicy. Ze względu na swoja urodę zyskały niezwykłą popularność w całej europie. Były i są chętnie hodowane w parkach, ogrodach i prywatnych kolekcjach, skąd często uciekały na wolność, tworząc lokalne populacje. Największe skupisko tych ptaków występuje w Holandii. Do naszego kraju zalatują bardzo rzadko (są to przeważnie pojedyncze osobniki). Dojrzałość rozrodcza osiągają w 3 roku życia. W odróżnieniu od innych gatunków mogą w ciągu roku wyprowadzić dwa lęgi na wiosnę i jesień. Gniazdo przypomina stertę trzciny pływającą na powierzchni wody. W skład jednego zniesienia może wejść około 8 jaj. W odróżnieniu od łabędzi gatunków północnych barwa skorupki jaja jest zielonkawa a nie biało kremowa. Inkubacja trwa 36 dni, młode po wylęgu maja szaro niebieski puch. Pierwsze ubarwienie świeżo wypieczonych ptaków ma kolor brązowy. Szatę osobników dorosłych osiągają w wieku 2 lat. W hodowli zamkniętej udało się uzyskać srebrną odmianę (mutacje) tego gatunku.
Łabędź Czarnoszyi - Cygnus melanocoeypha. Gatunek ten występuje w Ameryce Południowej. Zamieszkuje duże zbiorniki wodne o spokojnej tafli na terenie wschodniej Patagonii, Ziemi Ognistej i Falklandów. Jest to najmniejszy gatunek z rodziny łabędziowatych. Masa dorosłego osobnika wynosi około 5 kg. Jako jedyny gatunek łabędzi ptaki te mają dwukolorowe ubarwienie. Cały ptak jest śnieżnobiały z wyjątkiem głowy i długiej szyi, której pióra maja kolor czarny. Łabędzie czarnoszyje charakteryzuje dużą narośl w okolicach dzioba koloru czerwono-różowego. Z powodu licznych i częstych polowań ptaki te stanęły na granicy wymarcia, lecz obecnie ich sytuacja się znacznie poprawiła.

Koskoroba - Coscoroba coscoroba. Występuje na terenie południowo wschodniej części Ameryki Południowej. Ptaki te migrują z Chile i Argentyny na obszar południowo wschodniej Brazylii gdzie przylatują na zimowisko. Biotopem preferowanym przez ten gatunek są obszary podmokłe i duże zbiorniki wodne. Ubarwienie tych ptaków jest białe z czarnymi końcówkami głównych lotek. Natomiast łapy i dziób maja barwy czerwonej. Kaskaroby tak jak i pozostałe dwa gatunki południowych łabędzi powinny okres zimowych chłodów spędzić w pomieszczeniach zamkniętych w temperaturze ok.+10 stopni Celsjusza. Do lęgów przystępują w okresie od marca do lipca. Gniazdo budują wspólnie oboje rodzice, z gałęzi i obumarłych części roślin nadwodnych. Samica przeważnie znosi od 4 – 7 jaj, które wysiaduje przez 35 dni. Kaskaroby tak wszystkie łabędzie są troskliwymi i opiekuńczymi rodzicami. Młode po wyjściu z jaj, pozostają około 2 doby w gnieździe. Po upływie tego czasu są prowadzone przez rodziców na lustro wody. Ludki rosną stosunkowo szybko, lecz problematyczne stajecie ich żywienie w okresie zimowym, kiedy to przyzwyczajone do pokarmu roślinnego, zbieranego na wybiegu musza się przestawić na pasze treściwą, z dodatkiem belkowanego zboża.

Łabędzie to majestatyczne ptaki, których hodowla sprawić może wiele przyjemności, lecz należy pamiętać o zapewnieniu im odpowiednich warunków bytowania. Nieodzownym elementem w kolekcjach, w których prowadzona jest hodowla łabędzi jest staw, na który ptaki powinny mieć nieograniczony dostęp. Korzystanie z odpowiednio dużego zbiornika wodnego sprawia ptakom wielką przyjemność oraz pozwala to na prawidłowy rozwój kośćca młodych osobników.

mateusz20

Tekst ten jest wyłącznie moja praca intelektualna opartą na wiedzy zdobytej podczas obserwacji ptaków, oraz informacji uzyskanych z książek i witryn internetowych. Nie jest kopią polskich jak i obcojęzycznych wydawnictw.
Do napisania tego tekstu skorzystałem z Złotej encyklopedii PWN, książki pt.„Niebo na weekend”, internetowej encyklopedii „Wikipedia, wolna encyklopedia”, miesięcznika „Woliera” 8-9/2006, oraz strony www.salamandra.org.pl , www.swanuk.org.uk/index%20frame.htm

Na PK sprawdziłem wiarygodność następujących faktów:, Kiedy u łabędzi czarnych występuje okres rozrodczy, za co dziękuję autorom i obsłudze tego forum.
Ostatnio zmieniony przez mirek_60 2011-04-29, 19:58, w całości zmieniany 13 razy  
 
 
LWlodarczyk 



Pomógł: 1 raz
Wiek: 30
Dołączył: 07 Gru 2006
Posty: 143
Skąd: Łódzkie
Wysłany: 2006-12-15, 18:21   

Bardzo ciekawy artykuł, bardzo często, bo prawie codziennie jestem koło niewielkiego stawu gdzie pływa Łabędź, jest to chyba samiec, bo się tak nastrosza. :-) Zawsze mu daje chleb kruszony, ale muszę przyznać że ten ptak jest chyba bardzo nieszczęśliwy, jest na tym niewielkim stawie uwięziony już 2 rok, na dodatek ktoś mu obciął wszystkie pióra w jednym skrzydle. Myślę że nawet gdyby nie miał podciętego skrzydła to miał by nikle szanse uciec z tego stawu. Łabędzie muszą mieć raczej duży staw żeby wziąć rozbieg aby odlecieć, a ten ma kawałeczek i to jeszcze zarośnięty do okola drzewami. Ktoś widocznie zrobił sobie z niego Wystawkę ogrodową, pięknie to wygląda, ale nie z strony tego ptaka. :cry:
Ostatnio zmieniony przez Iro_mak 2011-05-08, 16:12, w całości zmieniany 1 raz  
 
 
mateusz20 
Loża zasłużonych



Województwo: Wielkopolskie
Pomógł: 10 razy
Wiek: 27
Dołączył: 09 Lip 2006
Posty: 769
Skąd: Woźniki (ko.Gniezna)
Wysłany: 2006-12-15, 20:44   

Na tej stronie są ciekawe zdjęcia łabędzi. http://animaldiversity.um...res/Cygnus.html
 
 
majawn 
Loża zasłużonych



Województwo: mazowieckie
Pomogła: 7 razy
Wiek: 45
Dołączyła: 22 Cze 2006
Posty: 600
Skąd: Gm. Jastrząb
Wysłany: 2006-12-20, 20:17   

mateusz, bardzo fajny artykuł :-) .

Ja jeszcze dodam od siebie malutką informację.

Łabędzie są tematem jednego z najpiękniejszych baletów klasycznych "Jezioro łabędzie" Piotra Czajkowskiego. Jest to historia o księciu, Zygfrydzie, który zakochuję się w pięknej Odettcie zaklętej w Łabędzia przez złego czarownika.

W balecie występują dwa główne łabędzie: biały-Odetta i czarny-Odylia. Ponieważ Odylia ma być łudząco podobna do Odetty, podwójna rolę Odetty-Odylii powierza się jednej i tej samej solistce. Jest to wiec rola-wyzwanie dla każdej tancerki, gdyż Odetta to delikatna, nieśmiała i zakochana piękność, a Odylia to ognista, pełna temperamentu uwodzicielka.

Drugim niemniej trudnym wyzwaniem jest oczywiście to, że solistka musi umieć oddać piękno, grację, lekkość i miękkość ruchów tych wspaniałych ptaków. Mistrzynią płynności ruchów była Maja Plisiecka, primabalerina Teatru Bolszoj. Na scenie warszawskiej Opery Narodowej jako Odetta-Odylia królowały Barbara Rajska, Jolanta Rybarska, Ewa Głowacka.

Drugim utworem gdzie możemy podziwiać zainspirowanie kompozytora i choreografa tymi majestatycznymi ptakami, jest miniatura baletowa „Umierający łabędź” Camille Saint-Saens’a.

Maja
Ostatnio zmieniony przez majawn 2006-12-20, 20:31, w całości zmieniany 1 raz  
 
 
mateusz20 
Loża zasłużonych



Województwo: Wielkopolskie
Pomógł: 10 razy
Wiek: 27
Dołączył: 09 Lip 2006
Posty: 769
Skąd: Woźniki (ko.Gniezna)
Wysłany: 2006-12-20, 20:28   

Ten tekst powstał, dlatego że zostałem zauroczony przez łabędzie z Parku Sołackiego w Poznaniu. Park ten jest niedaleko uczelni, na której studiuje. W wolnym czasie chodzę tam dla relaksu. Łabędzie się już tak dominie przyzwyczaiły, że wychodzą na lad i jedzą mi chleb z ręki. To jest naprawdę wielkie przeżycie, kiedy przed tobą stanie piękny a zarazem niebezpieczny ptak, który z dziecięcą ciekawością oraz z niebywałą gracją delikatnie pobiera kawałeczki chleba z ręki.
 
 
sylwia2401 


Województwo: Polska
Pomógł: 4 razy
Dołączył: 08 Paź 2006
Posty: 154
Skąd: Zgierz
Ostrzeżeń:
 9/6/9
Wysłany: 2007-01-14, 17:09   

Łabędzie czarne, utrzymywane w hodowli.
Ostatnio zmieniony przez Iro_mak 2011-05-08, 16:20, w całości zmieniany 1 raz  
 
 
Bażancia matula 
Iluzja


Województwo: śląskie
Pomogła: 8 razy
Wiek: 18
Dołączyła: 19 Wrz 2006
Posty: 451
Skąd: zza krzaka ;-)
Ostrzeżeń:
 2/6/9
Wysłany: 2007-10-08, 14:23   





to łabedzie , które widzialam wczoraj w Złotym Potoku
Ostatnio zmieniony przez Bażancia matula 2007-10-08, 14:27, w całości zmieniany 1 raz  
 
 
 
000 


Dołączył: 20 Lip 2006
Posty: 1427
Ostrzeżeń:
 9/6/9
Wysłany: 2007-12-25, 13:24   

łabędż niemy (Cygnus olor).

http://www.thegogglesdono...942-3/swans.jpg
Łabędź czarnodzioby (Cygnus columbianus bewickii).

http://www.kolkatabirds.com/tundraswan18ac.jpg
łabędż trąbiący (Cygnus buccinator).

http://www.hedweb.com/animimag/swantrump.jpg
Łabędź czarnodzioby "mały"(Cygnus columbianus)

http://www.schmoker.org/B...fowl/TUSW17.jpg
łabędż czarny (Cygnus atratus).

http://www.glaucus.org.uk/BlackSwan149.jpg
łabędż czarnoszyi (Cygnus melanocoryphus).

http://www.hlasek.com/fot...ryphus_2117.jpg
łabędż cascoroba (Coscoroba coscoroba).

http://www.astrosurf.com/...ba_0040_1_0.jpg
 
 
000 


Dołączył: 20 Lip 2006
Posty: 1427
Ostrzeżeń:
 9/6/9
Wysłany: 2007-12-25, 16:47   

A zauważyliście w budowie ciała różnicę między tymi wszystkimi a ostatnimi cascoroba ?
 
 
Luśka 



Województwo: mazowieckie
Pomogła: 14 razy
Dołączyła: 27 Maj 2007
Posty: 1009
Wysłany: 2007-12-25, 17:58   

Nie zwróciłam wcześniej uwagi, ale wydaje mi się, że mają krótsze szyje i proporcjonalnie bardzo duże dzioby :)
 
 
000 


Dołączył: 20 Lip 2006
Posty: 1427
Ostrzeżeń:
 9/6/9
Wysłany: 2007-12-25, 18:34   

Luśka, dobrze ci się wydaje. łabędzie te mają też większe płetwy, a rozważano kiedyś też nad sklasyfikowaniem ich do rzędu kaczek ale nie pasowały tu rozmiarowo.

Na fotce nie widać ich całego piękna, mi było dane widzieć te ptaki na żywo, po prostu odlot.

http://www.astrosurf.com/...ba_0049_1_0.jpg
 
 
Luśka 



Województwo: mazowieckie
Pomogła: 14 razy
Dołączyła: 27 Maj 2007
Posty: 1009
Wysłany: 2007-12-25, 19:01   

Wanted, początowo nie zwróciłam uwagi na różnicę w budowie, choć duże dzioby od razu rzuciły mi się w oczy :)
Jednak moja uwagę przykuła ich nietypowa barwa, bo, jak do tej pory, czerwone dzioby widziałam tylko u łabędzi czarnych i to nie takie jaskrawe :)
Ostatnio zmieniony przez Luśka 2007-12-25, 19:02, w całości zmieniany 1 raz  
 
 
butchi chabo 



Województwo: warm.-mazurskie
Pomógł: 5 razy
Dołączył: 04 Lis 2007
Posty: 146
Wysłany: 2007-12-25, 19:24   "Moje łabędzie"

Od 5 lat mam na moim wikcie (w okresie zimowym) 2 pary łabędzi bytujących na jeziorze ,przy którym znajduje się moja posesja.Codziennie z rana meldują się na posiłek. Bytują tu przez cały rok, odchowując młode. Samce są mniej ufne i w razie nie zachowania odpowiedniej odległości próbują straszyć i lekko atakować daroczyńcę . W tym roku odchowały po 5 młodziaków , dumnie obnosząc sie macierzyństwem, opływając jezioro w majestatycznej pozie. Super wyglada ich lądowanie, można porównać je do ślizgacza.
 
 
Hiszpan1806 
Adrian :)



Województwo: Łódzkie
Pomógł: 2 razy
Wiek: 19
Dołączył: 30 Lis 2010
Posty: 259
Wysłany: 2010-12-27, 21:06   

Czy łabędzie można hodować?
Ostatnio zmieniony przez Iro_mak 2011-05-08, 16:21, w całości zmieniany 1 raz  
 
 
AL 
Admin Alicja Pańka



Województwo: Śląskie
Pomogła: 135 razy
Wiek: 57
Dołączyła: 13 Lip 2007
Posty: 5283
Wysłany: 2010-12-28, 16:03   

Hiszpan1806, Oczywiście że można hodować, są gatunki które wymagają zezwolenia a są i gatunki które tego nie potrzebują.
 
 
 
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Nie możesz ściągać załączników na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

© Design by Bunet.pl® - Krak򵞲008 Wszelkie prawa zastrzeÂżone.
Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group
Strona wygenerowana w 1,04 sekundy. Zapytań do SQL: 16